Zadzwoń pod numer 32 720 30 30 lub wypełnij formularz – oddzwonimy! Zamów kontakt z doradcą

Dla dobra rynku

Rozmowa w „Kurierze GTF” z Andrzejem Roterem, dyrektorem generalnym Konferencji Przedsiębiorstw Finansowych w Polsce. Czym jest Konferencja Przedsiębiorstw Finansowych w Polsce, jaka jest jej misja, jakie firmy są w niej zrzeszone? KPF jest platformą samorządową ponad 60 przedsiębiorstw finansowych z kilku sektorów usług, w tym bankowych, doradztwa i pośrednictwa finansowego, pożyczkowych, zarządzania wierzytelnościami, zarządzania informacją gospodarczą i kredytową, ubezpieczeniowych, sprzedaży tzw. odwróconej hipoteki. Misją KPF jest wyznaczanie wysokich standardów działania w praktyce biznesowej rynku finansowego oraz monitorowania ich stosowania przez członków KPF. Służy to budowaniu zaufania pomiędzy uczestnikami rynku, a poprzez to tworzeniu zrównoważonych warunków do jego funkcjonowania. Niezwykle cenne jest to, iż reprezentując kilka branż unikamy nadmiernie branżowego ukierunkowania. Dzięki temu nasze spojrzenie na trudne i ważne dla rynku finansowego kwestie jest bardziej zobiektywizowane, zatem KPF może skuteczniej działać dla wspólnego dobra całego rynku, unikając ryzyka „branżowości” czy „naciągania argumentów w swoją stronę”.

Które prace KPF z ostatnich lat były najistotniejsze? Co jest największym osiągnięciem KPF?

Główną intencją powołania do życia samorządowej organizacji KPF było osiągnięcie celów z dziedziny etyki biznesu. Te cele udało się z powodzeniem zrealizować. Już zdecydowana większość z reprezentowanych przez KPF sektorów usług finansowych posiada swoje branżowe Zasady Dobrych Praktyk (ZDP). Wokół tego na kilku płaszczyznach został zbudowany program etyczny. Pierwszy jest związany z monitorowaniem ZDP. To zadanie wykonuje Komisja Etyki; rozpatruje ona wnioski konsumentów, którzy zwracają się o zweryfikowanie zgodności z ZDP praktyk biznesowych członków KPF. KPF stara się upowszechniać wiedzę na temat treści ZDP poprzez okresowe rozsyłanie tych zasad do najważniejszych interesariuszy rynku finansowego, których zadaniem statutowym jest ochrona praw konsumentów. ZDP są też promowane przy okazji konferencji, warsztatów, targów wiedzy konsumenckiej. Inną ważną płaszczyzną programu etycznego w KPF jest aktualizacja ZDP. To zadanie należy zarówno do Komisji Etyki, jak i samej KPF i jej członków. W ten sposób dbamy, aby przy zmieniających się warunkach prawnych i praktykach biznesowych, zasady dobrych praktyk odpowiadały aktualnym potrzebom współpracy pomiędzy uczestnikami tego rynku. Ważnym aspektem jest także upowszechnianie samej idei etyki biznesu. Dzieje się to poprzez organizowanie takich projektów, jak choćby największy dziś w Polsce konkurs na najlepszą pracę z zakresu etyki biznesu, konferencje o tematyce etycznej, a także badania (np. pierwszy w Polsce projekt badający etykę zobowiązań, w tym konsumenckich i przedsiębiorstw). Wspólne wysiłki Komisji Etyki przy KPF, członków KPF i samej KPF zmieniły nie tylko wizerunek kilku branż, ale – co najważniejsze, bez czego nie udałoby się tego zadania zrealizować – w pierwszej kolejności zmieniła się kultura biznesowa i wzrosło zaufanie konsumentów. I to właśnie jest, w moim przekonaniu, największym sukcesem KPF.

KPF pracowała nad zasadami certyfikacji pośredników finansowych. Te prace były odpowiedzią na oczekiwania mediów i konsumentów. Miały stanowić ochronę przed działalnością źle wyedukowanych pośredników i przed nieuczciwymi praktykami. Jakie są losy tego projektu?

Rzeczywiście, KPF przygotowała samorządowy model systemu certyfikacji pośredników finansowych. Ten model był dyskutowany, analizowany i generalnie pozytywnie oceniany. Zabrakło jednak na tamtym etapie wystarczającej woli środowiska do jego wdrożenia. Ale nic straconego, mam bowiem nadzieję, że nowe obowiązki, jakie nakłada dyrektywa w sprawie kredytów hipotecznych, skłonią do powrotu do tej sprawy. Mam też nadzieję, że ta dyrektywa pozostawi regulatorowi krajowemu swobodę we wprowadzaniu do naszego porządku prawnego rejestru, licencji i systemu kwalifikacji. Warto też przypomnieć, iż już kilka lat temu przygotowaliśmy na prośbę KNF założenia do systemu nadzoru nad rynkiem pośrednictwa finansowego. Jest to jednak trudny temat, z bardzo zróżnicowanym podejściem ze strony samych przedstawicieli praktyków biznesowych i potrzebne jest doprowadzenie do kompromisowych uzgodnień, co nie jest łatwe. Różne jest także podejście mniejszych i największych firm, jednak tym razem, w obliczu przepisów dyrektywy, być może łatwiej doprowadzimy do przyjęcia wspólnych uzgodnień.

KPF, we współpracy z Gdańską Akademią Bankową, organizuje każdego roku Kongres Consumer Finance. Czy to przedsięwzięcie można uznać za jeden z głównych sukcesów KPF?

Kongres Consumer Finance to jeden z największych projektów konferencji, poświęconych rynkowi finansowemu w Polsce, a już na pewno największy projekt, poświęcony rynkowi consumer finance. Co roku w kongresowej debacie bierze udział ponad dwustu praktyków i kilkudziesięciu prelegentów. Debata zawsze obejmuje najbardziej aktualne problemy finansowego rynku detalicznego, konsumenckiego. Merytorycznie jest to bardzo ważny i praktycznie pożyteczny projekt, dobrze służący jego uczestnikom także w radzeniu sobie z codziennymi problemami z ich praktyki biznesowej. Przy powoływaniu tego projektu do życia naszą intencją było również to, by praktycy tego rynku mieli swoje święto – i to się nam udało. Kuluary są zawsze bardzo dynamicznym miejscem wymiany poglądów i nawiązywania lub odnawiania kontaktów biznesowych.

KPF wydaje barometr rynku consumer finance – kwartalny raport na temat rynku kredytów konsumenckich. Jakie są efekty tego projektu?

To przedsięwzięcie jest bardzo ważne dla naszego życia samorządowego, i to z kilku powodów. Po pierwsze, jest to dobry merytorycznie projekt, realizowany w okresach kwartalnych już od 2008 roku wspólnie z najbardziej dojrzałym w Polsce instytutem naukowym, zajmującym się badaniami koniunktury. Historia tego projektu pozytywnie zweryfikowała prognozy, które są zawarte w naszych badaniach. Raport trafia nie tylko do członków KPF, ale również do wszystkich najważniejszych urzędów w Polsce i jest on analizowany, a tym samym pożyteczny. Tworzona przez ponad cztery lata baza danych jest niezwykle cenna i służy obserwacji wielu merytorycznych obszarów. M.in. analizujemy zjawiska nadmiernego zadłużenia i niewypłacalności, pozycji finansowej gospodarstw domowych, zmian na rynku kart kredytowych. Wielokrotnie już wyniki tych badań pozwalały na uzasadniony merytorycznie udział KPF w procesie legislacyjnym.

KPF publikuje także materiały analityczne, dotyczące rynku wierzytelności, firm windykacyjnych, studia dotyczące poziomu zadłużenia gospodarstw domowych, rating przedsiębiorstw czy regionów…

W Polsce brakuje systematycznie prowadzonych badań z tych dziedzin. Przez to w debacie publicznej, politycznej czy medialnej bardzo często tak ważną rolę odgrywają głównie emocje, wyłącznie przekonania. Zadaniem organizacji samorządowej i samorządu pracodawców winno być dostarczanie rzetelnej wiedzy, tak, by to ona stawała się wspólnym mianownikiem dla uczestników debaty.

Dlaczego w naszym kraju doszło do eksplozji działalności firm parabankowych? Jakie błędy systemowe zostały popełnione?

Nie uważam, by w Polsce nastąpiła eksplozja działalności firm parabankowych. Jest za to eksplozja medialnego i społecznego zainteresowania w związku z oszukańczymi – najprawdopodobniej – praktykami niektórych z nich. Gdyby wywiązywały się one ze swoich zobowiązań wobec kontrahentów, konsumentów i inwestorów, to pewnie nikt by nie uważał, że to jest jakaś afera. Natomiast żadna z firm, które należą do sektora parabanków – czyli w Polsce instytucji, prowadzących działalność bankową bez licencji – nie należy do KPF. Często w mediach, a nawet w wypowiedziach praktyków rynku finansowego, do definicji parabanków wliczane są także firmy pożyczkowe, które wcale parabankami nie są. Nie przyjmują depozytów (tak jak banki) i nie obciążają ich ryzykiem projektów, w które te środki są inwestowane czy angażowane (tak jak robią to banki). Już kilka razy w Polsce trwała publiczna dyskusja, w której wizerunek całych branż był z tego powodu obniżany. Przeszła przez to branża pośrednictwa kredytowego, przeżywały to branże zarządzania wierzytelnościami czy informacji gospodarczej, dziś przeżywa to branża pożyczkowa i tzw. Odwróconej hipoteki. Obie również są reprezentowane przez KPF. Obie posiadają kodeksy branżowe i poważnie podchodzą do ich stosowania, jak inne branże zrzeszone w KPF. Osobiście jestem przekonany, że członkowie KPF z obu tych branż wyjdą z obecnego kryzysu wzmocnieni. Nasi członkowie w zakresie etyki biznesu czynią wiele, żeby zyskać zaufanie i budują w ten sposób przewagę konkurencyjną nad innymi firmami z tych segmentów rynku. KPF robi dużo, aby to stało się faktem. Można zresztą postawić tezę, iż parabanki nie były zrzeszone nigdzie. Ale też warto zapytać, czy w Polsce potrzebujemy segmentu parabankowego, czy też nie. Aktywne poszukiwanie przez Polaków lepszych okazji do lokowania środków może wskazywać, że za parabankami Polacy „głosują nogami i portfelami”. W Stanach Zjednoczonych i w Europie, na rynkach lepiej rozwiniętych od naszego, nikt nie zastanawia się, czy równoległy rynek bankowy (tzw. Shadow banking) winien funkcjonować, czy nie. Aktywa tego sektora są zresztą większe niż tradycyjnego bankowego! Dziś debata idzie o to, jak nie dopuścić, by ten sektor ponownie stał się zarzewiem kryzysu. W Polsce zaś, na kanwie afer z parabankami, trzeba się głównie zastanawiać, czego potrzebujemy bardziej: czy nowego prawa, czy też efektywnej egzekucji aktualnie obowiązujących przepisów.

| 12.07.2017 | Aktualności

W czym możemy Ci pomóc?

Współpracujemy z:

Raiffeisen Bank
Alior Bank
Aforti Finance
Takto
Getin Bank
Nest Bank
Bank pocztowy
Plus Bank
TF Bank
SMS Kredyt
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką Plików Cookie. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookie w Twojej przeglądarce.